แล้ววันนี้ก็ได้รับรู้ อะไร - อะไร...ที่เคยสงสัยมานาน
มันก็ปีกว่าแล้วสินะ ทีฉันยอมรับสถานะของตัวเอง
ว่าเป็นได้แค่ "น้อง" หรือ "เพื่อน" ไกล ๆ ของเธอคนนึง
นับจากวันที่รู้ว่าเธอมี "ผู้หญิงคนนั้น" อยู่
ฉันก็ไม่เคยอยากรู้อะไรเกี่ยวกับ "ผู้หญิงคนนั้น" อีกเลย
ไม่เคยจะนึกอยากสนใจ ว่าเค้าจะเป็นใคร มาจากไหน
เพราะแค่ฉันรู้ว่า เธอรักเค้า ...ฉันก็เศร้ามากพอแล้ว...
เหตุการณ์ที่ทำให้เธอ "เจ็บ" เมื่อวาน สัญชาตญาณผู้หญิงของฉัน
เดาไม่ผิดจริง ๆ ว่าต้องเป็นเรื่อง "ความรัก"
จะผิดไหมนะ..ถ้าฉันจะรู้สึกดีใจ..ที่ได้รู้ว่าเธอกับผู้หญิงคนนั้นจบกันแล้ว
แต่ไม่หรอก...ฉันไม่ได้รู้สึกดีใจสักนิด...
แค่ฉันได้รับรู้ว่าเธอ "เศร้า" เพราะผู้หญิงคนนั้นมากมายขนาดนี้
อารมณ์ตื่นเต้นยินดีก็หายไปหมด....
วันนี้ฉันได้รู้ว่า "ผู้หญิงคนนั้น" เป็นใคร ทำงานที่ไหน
เธอรู้สึกกับ "ผู้หญิงคนนั้น" มากมายยังไง
เรื่องที่ฉันไม่เคยอยาก "รับรู้"...ฉันก็ได้รู้....
เพราะอยู่ ๆ ฉันก็ตกอยู่ในฐานะ...ที่ปรึกษา...
เธอคงไม่รู้หรอกว่า...ผู้รับฟังจะรู้สึกอะไรแค่ไหน
แค่คำว่า "ทั้งหมดของที่นี่ คือ เขา"
ฉันก็เข้าใจ อะไร - อะไร...ได้ดี
"เจ็บ" จนไม่รู้จะอธิบายยังไง กับการนั่งฟังคนที่ตัวเองรัก
พูดถึงผู้หญิงอีกคนที่เค้ารัก
..."พี่"..ใจร้ายกับ "หนู"..จัง...
เธอจะรู้มั้ยนะ..ว่าคำใด ๆ ที่ฉันส่งไปปลอบใจเธอให้หายเศร้า
ล้วนแต่เป็นคำ ที่ฉันใช้บอกตัวเองอยู่ทุกวัน
ฉันบอกเธอว่า "ใครไม่ได้รัก ก็ให้รักตัวเอง"
แต่เธอรู้มั้ย..ตัวฉันเองก็ยังทำไม่ได้
ฉันบอกเธอให้ยอมรับ หากทำดีที่สุดแล้ว
ฉันก็เคยบอกตัวเองอย่างนั้น ในวันที่รู้ว่า..เราคิดไม่เหมือนกัน...
ได้ฟังเธอโทษตัวเองว่าดีไม่พอ..สำหรับผู้หญิงคนนั้น...
ทำเอาฉันร้าวไปทั้งใจ...ทำไมนะ...
ไม่อยากฟัง...ไม่อยากได้ยินคำนี้...อีกเลย...
เพราะสำหรับฉัน...เธอไม่ต้องเป็นอะไรไปมากกว่านี้..มันก็ดีเพียงพอแล้ว...
"ที่ปรึกษา"..ในวันนี้ แทบเอาตัวเองไว้ไม่ไหว...
เอ่ยปาก ปลอบ "เธอ" ไป...แต่ใครจะรู้มั้ย..ว่าใจฉันก็ "เจ็บ"
English
